kôkó
Kelas kata: Kata Benda
Arti dalam Bahasa Indonesia
Kókôkâñg, Mak. kókókañg, tangkai/batang. Pakôkó, kayu lunak yang digunakan saat menggosok gigi (digigit oleh anak laki-laki atau perempuan). (Pl. XII, Gbr. 30.)
Definisi asli Matthes (bahasa Belanda)
Kókôkâñg, = het Mak. kókókaāñg, stang. Pakôkó, = het Mak. kókókañg, een zacht stuk hout dat men den jongen of het meisje bij het tanden schuren in den mond geeft. (Pl. XII, Fig. 30.)
Sumber
B. F. Matthes, Boegineesch-Hollandsch Woordenboek (1874), hlm. 6.